'தயிர் பிசைந்த தாரகை'

பாடல்:

முளிதயிர் பிசைந்த காந்தள் மெல்விரல்
கழுவுறு கலிங்கம் கழாஅ துடீஇக்
குவளை உண்கண் குய்ப்புகை கமழத்
தான்துழந்து அட்ட தீம்புளிப் பாகர்
இனிதுஎன கணவன் உண்டலின்
நுண்ணிதின் மகிழ்ந்தன்று ஒண்ணுதல் முகமே.
- குறுந்தொகை பா.எண்: 167

தற்போதைய பொருள்:

காய்ச்சித் தோய்த்த தயிரைப் பிசைந்த காந்தள் மலர் போன்ற தன் கைவிரல்களைக் கழுவாமல் (மாசறக்) கழுவுற்ற சீலையினை உடுத்திக் கொண்டு குவளை போன்ற தனது மைதீற்றிய கண்களிலே தாளிப்பின் நறுமணம் கமழும் புகை புகுந்து வருத்தத் தானே தன் கையால் துழாவிச் சமைத்த இனிய புளிக்குழம்பினை இனிப்பாய் இருக்கிறது என்று புகழ்ந்து தன் கணவன் உண்டதினாலே உள்ளம் மிக மகிழ்ந்தது மகளின் முகம்.
(ஆதாரம்: குறுந்தொகை மூலமும் உரையும், இராமரத்தினம், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை, 2002)

தவறு:

இப்பாடலின் இரண்டாவது வரிக்குக் கூறப்படும் பொருளின் மீது நிறைய நாட்களாகவே ஒரு நெருடல் இருந்து வந்தது. 'கழுவாமல் கழுவுற்ற சீலையினை உடுத்திக் கொண்டு' என்பது தான் இந்த அடிக்குக் கூறப்படும் பொருள் ஆகும். 'தயிர் பிசைந்த விரல்களைக் கழுவாமல் கழுவுற்ற சீலையினை உடுத்திக் கொண்டு ' என்று பொருள் கூறினால் அதன் உட்கருத்து என்ன?. 'தயிர் பிசையும்முன்னர் ஆடை ஏதும் அணியாது இருந்தவள் பிசைந்த பின்னர் ஆடை அணிந்தாள்' என்றோ 'தயிர் பிசையும்போது அழுக்கான ஆடையுடன் இருந்தவள் பிசைந்த பின்னர் துவைத்த ஆடையினை அணிந்தாள்' என்றோ தானே பொருள் கொள்ள வேண்டி வருகின்றது. இந்த இடத்தில் இக்கருத்துக்கள் சற்றேனும் பொருந்துகின்றனவா என்றால் சிறிதும் இல்லை. ஏனென்றால் இந்த இரண்டு உட்கருத்துக்களும் பண்பற்றவைகள் என்பதுடன் அறிவுக்குப் புறம்பானவையும் ஆகும் . இவ்வாறு உட்கருத்து கொண்டால் அந்தப் பெண்ணைப் பற்றி ஏன் சங்ககாலப் பெண்களைப் பற்றியே ஒரு தவறான கருத்து அல்லவா கற்போர் நெஞ்சில் முகிழ்த்துவிடும்?.

அன்றியும் எந்த ஒரு பெண்ணும் இவ்வாறு கீழ்த்தரமாகவும் மடத்தனமாகவும் நடந்து கொள்வாளா?. ஒருபோதும் மாட்டாள். இல்லறத்தின் சிறப்பினைப் போற்றுகின்ற இந்தப் பாடலுக்கு பெண்மையினை இழிவுபடுத்தும் விதமாக ஒரு கருத்தினை ஏன் கூறினர் என்று ஆராய்ந்த போது அது ஒரே ஒரு எழுத்துப் பிழையால் தான் என்று தெரிய வந்தது. அந்த எழுத்துப் பிழை இருப்பது இரண்டாம் வரியில் உள்ள கடைசிச் சொல்லில் தான். 'கழாஅ துடீஇ' என்ற தொடரினை 'கழாஅது உடீஇ' என்று பிரித்து அதற்கு 'கழுவாமல் உடுத்தி' என்று பொருள் கொண்டிருப்பது தான் இங்கே தவறு ஆகும்.

திருத்தம்:

இரண்டாம் வரியில் உள்ள 'கழாஅ துடீஇ' என்ற தொடருக்குப் பதிலாக 'கழாஅ துடைஇ' என்று வந்திருக்க வேண்டும். இதுவே இதன் திருத்தமாகும். 'கழாஅ துடைஇ' என்னும் தொடருக்கு 'கழுவாமல் துடைத்து' என்று பொருள் வரும். 'கழாஅத்தலையார்' என்ற பெயர் எவ்வாறு 'கழுவாத தலையார்' என்று பொருள் தருகின்றதோ அவ்வாறே இதனையும் பொருள் கொள்ள வேண்டும்.

நிறுவுதல்:

இல்லறத்தின் முதுகெலும்பாகிய 'இயைபு' பண்பின் சிறப்பினை உணர்த்த வந்த பாடல் இது. இப்பாடலின் உண்மையான பொருளை அறியும் முன்னர் இப்பாடல் தோன்றிய பின்புலத்தை ஆராயலாம். செல்வச் செழிப்பில் வளர்ந்து வந்த ஒரே செல்ல மகள் ஒரு காளையின் மேல் காதல் கொள்கிறாள். அவனோ ஏழை. மகளின் பெற்றோர் இவர்களது காதலை எதிர்க்கவே இருவரும் வீட்டை விட்டு ஓடிப்போய்த் திருமணம் செய்துகொள்கின்றனர். இதை அறிந்த அவளது அன்னை மிகவும் வருந்துகிறாள். சமையலைப் பற்றி எதுவுமே அறியாத தனது ஒரே செல்ல மகள் வயதில் மிகவும் இளையவள். எவ்வாறு தன் கணவனுடன் சிக்கல் ஏதும் இல்லாமல் இல்லறம் நடத்துகிறாளோ என்ற கவலை மேலிடவே தன் மகள் இல்லறம் நடத்தும் பாங்கினை அறிந்துவர செவிலித்தாயினை அனுப்புகிறாள். அந்த செவிலித்தாய் மகளின் வீட்டை அணுகி ஒரு சாளரத்தின் வழியாக அந்த வீட்டிற்குள் நடக்கும் நிகழ்ச்சியைக் கண்டு சென்று அன்னையிடம் கூறுவதாக அமைவதே இந்தப் பாடல் ஆகும்.

மிகவும் செல்லமாக வளர்ந்தவள் என்பதால் இன்னும் சமையல் கலையினையே கற்றுக் கொள்ளாதவள் கணவனுக்குச் சமைத்துக் கொடுக்கவேண்டுமே என்ற ஆவலில் மூன்று தவறுகளைச் செய்கிறாள். தயிர் கெட்டியாய் இருந்தால் சற்று தண்ணீர் விட்டு ஒரு கரண்டியால் கிண்டினால் போதும். ஆனால் இவளோ தனது செங்காந்தள் மலர் போன்ற சிவந்த மெல்லிய விரல்களால் பிசைகிறாள். இது முதல் தவறு ஆகும். அவ்வாறே விரல்களால் பிசைந்த போதிலும் பிசைந்த பின்னர் விரல்களைத் தண்ணீரில் நன்றாகக் கழுவிவிட்டுத் துணியால் துடைத்துக் கொள்ளவேண்டும். ஆனால் இவளோ விரல்களைத் தண்ணீரில் க்ழுவாமல் தனது சலவை செய்த புடவையிலேயே துடைத்துக் கொள்கிறாள். இது இரண்டாவது தவறு ஆகும். அடுத்து தாளிக்கும்போது எண்ணையை அதிகம் சூடேறாமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும். இல்லை என்றால் எண்ணை ஆவியாவதுடன் அதில் நீர் பட்டால் புகை உருவாகி எண்ணை தெறிக்கவும் செய்யும். ஆனால் இவளோ சமையல் அறியாதவள் ஆயிற்றே. அதிகம் சூடேறிய எண்ணையில் தயிரைக் கொட்டித் தாளிக்க முயல்கிறாள். இது மூன்றாவது தவறு ஆகும். இதனால் அதிகமான புகை தோன்றி இவளது கண்களைப் பதம் பார்க்கிறது. இப்படி தவறுக்கு மேல் தவறு செய்து சமைத்து முடித்த பின்னர் அதனை தனது கணவனுக்குப் பரிமாறுகிறாள். அதை உண்டுவிட்டு கணவன் 'என்ன சொல்வானோ?' என்று அவளது பேதை நெஞ்சம் பதைபதைக்கிறது. ஆனால் அவளது கணவனோ பண்பாடு தெரிந்தவன். மனைவி சமைத்த தீம்புளிப்பாகில் குறை இருந்த போதிலும் அதை மறைத்துக்கொண்டு 'நன்றாக இருக்கிறது' என்று புகழாரம் சூட்டுகிறான். இது தான் இல்வாழ்வின் இயைபுப் பண்பாகும். அதாவது ஒருவருக்கொருவர் புரிந்து கொண்டு விட்டுக் கொடுத்தல் அல்லது அனுசரித்துப் போதல் ஆகும். கணவனின் பாராட்டைக் கேட்ட அவள் உள்ளம் மகிழ்கிறாள். அது அவளது முகத்தில் தெரிகிறது.

இதுதான் அந்த வீட்டில் நடக்கின்ற நிகழ்ச்சி ஆகும். இந்த நிகழ்ச்சியைக் கூறும்போது மகள் செய்த மூன்று தவறுகளையும் அதைப் பொறுத்துக்கொண்டு அவளது கணவன் அவளைப் பாராட்டியதையும் மட்டும் செவிலித்தாய் கூறவில்லை. தன் மகளுக்கு சமையல் தான் தெரியாதே தவிர நன்றாக சலவை செய்யத் தெரியும் என்றும் தன்னை நன்கு அலங்காரம் செய்துகொள்ளத் தெரியும் என்றும் கூறி பெருமைப் படுகிற நுட்பமும் இப்பாடலில் புலனாகிறது. 'கழுவுறு கலிங்கம்', 'உண்கண்' ஆகிய தொடர்கள் இதைப் பறைசாற்றுகின்றன. இதிலிருந்து இந்தப் பாடலில் 'கழாஅ துடீஇ' என்ற தொடருக்குப் பதிலாக 'கழாஅ துடைஇ' என்று வருவதே சரி என்று தெளியலாம்.

சரியான பாடல்:

முளிதயிர் பிசைந்த காந்தள் மெல்விரல்
கழுவுறு கலிங்கம் கழாஅ துடைஇக்
குவளை உண்கண் குய்ப்புகை கமழத்
தான்துழந்து அட்ட தீம்புளிப் பாகர்
இனிதுஎன கணவன் உண்டலின்
நுண்ணிதின் மகிழ்ந்தன்று ஒண்ணுதல் முகமே.

(விரல் என்ற சொல்லை அடுத்து கழாஅ என்ற சொல்லைப் பொருத்திப் பொருள் கொள்க.)
..................................தமிழ் வாழ்க!.................................

' உயிர் பிணித்த காதல் '

பாடல்:

' இடிக்கும் கேளிர் நும்குறை ஆக
நிறுக்கல் ஆற்றினோம் நன்று மற்றில்ல
ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கில்
கையில் ஊமன் கண்ணில் காக்கும்
வெண்ணெய் உணங்கல் போல
பரந்தன்று இந்நோய் நோன்று கொளற்கரிதே.'
- குறுந்தொகை பாடல் எண்: 58.

பொருள்:

இடித்துரைக்கும் நண்பினரே! (எனது குறையினை) உமது குறையாக (க்கருதி அதனை முடிப்பீர் என்று) எண்ணி இதுகாறும் (எனதுயிரைப் போகாது தடுத்து) நிறுத்தினேன். (இவ் விருப்பத்தை நிறைவேற்றி வைப்பது அன்றி எனக்கு நீர் செய்யும்) நன்மை வேறு ஒன்றும் இல்லை. சூரியன் வெயில் எறிப்பதால் வெப்புற்ற பாறையின் மேல் வைக்கப்பட்டு இரண்டு கையும் இல்லாதவனும் ஊமையனுமான ஒருவனால் கண்பார்வையால் மட்டும் காக்கப்படும் காய்ந்து உருகி ஓடிய வெண்ணெயைப் போல இக்காம நோய் என் உடலெங்கும் பரவி விட்டது. இனிப் பொறுக்க முடியாது.'
நன்றி: குறுந்தொகை மூலமும் உரையும், இராமரத்தினம், கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை, 2002.

தவறுகள்:

இப்பாடலின் முதல் அடியில் ஒன்றும் இறுதி அடியில் ஒன்றுமாக இரண்டு தவறுகள் உள்ளன.இவற்றைக் காணும் முன்னர் இப்பாடலின் பின்புலத்தைப் பற்றிக் காணலாம். வெள்ளிவீதியார் என்னும் புலவரால் பாடப்பட்ட இப்பாடல் ஒரு தலைவன் கூற்று ஆகும் அதாவது காதல் கொண்ட ஒரு காளை தனது நிலையினை நண்பர்களிடத்தில் எடுத்துக் கூறுவது. ஒரு பெண்ணைப் பார்த்துக் காதல் கொள்கிறான் ஒரு காளை. அவளும் அவனைக் காதலிக்கிறாள். இடையில் அப்பெண்ணைப் பல நாட்களாக சந்திக்க முடியவில்லை அவனால். அவளைக் காணமுடியாமல் தவிக்கிறான் காளை. தனது காதலை நண்பர்களிடத்தில் எடுத்துக் கூறி தன்னுடன் அவளைச் சேர்த்துவைக்குமாறு கூறுகிறான். அவர்களும் பலவாறு முயன்று பார்க்கின்றனர். ஆனால் முடியவில்லை. அவளின் பிரிவால் அவனது உடல்நலம் குன்றுகிறது. அந்தப் பெண்ணை மறந்துவிடுமாறு அவனை வேண்டுகின்றனர் அவனது நண்பர்கள். இந்தச் சூழ்நிலையில் தான் அந்தக் காளை அவர்களை நோக்கிக் கூறுவதாக இப்பாடல் அமைந்துள்ளது.

பாடலின் முதல் சொல்லாக 'இடிக்கும்' என்ற சொல் வந்துள்ளது. இதற்கு 'கண்டிக்கும்' என்று பொருள். இங்கே இச்சொல்லும் பொருளும் பொருந்தாதவை ஆகும். ஏனென்றால் ஏற்கெனவே உடல்நலம் குன்றி சோர்ந்த நிலையில் உள்ள அவனுக்கு ஆறுதல் கூறுவதை விடுத்து கண்டிப்பது அறிவுடையோர் செய்யும் செயல் ஆகுமா?. கண்டிப்பது என்றால் அவன் தனது காதலை வெளிப்படுத்திய அன்றே அல்லவா செய்திருக்க வேண்டும்?. இவ்வளவு நாள் முயற்சி செய்துவிட்டு சேர்த்துவைக்க முடியாத நிலையில் அவனைக் 'கண்டித்தார்கள்' என்று கூறுவது பொருந்தாத கருத்தாகும். இதில் இருந்து இந்தச் சொல்லும் பொருளும் இவ்விடத்தில் தவறாக வந்துள்ளது என்பதை அறியலாம்.

பாடலின் இறுதி அடியில் 'பரந்தன்று' என்ற சொல் வந்துள்ளது. இதற்கு 'பரவியது' என்று பொருள். 'பரந்தன்று இந்நோய்' என்பதற்கு 'இந்தக் காதல் நோய் என் உடலெங்கும் பரவி விட்டது' என்று பொருள் கூறுவது அறிவுக்குப் புறம்பானது ஆகும். ஏனென்றால் தலையில் தோன்றி கால்வரை பரவும் தோல்வியாதி அல்ல காதல். உடலெங்கும் பரவுதல் என்னும் பொருள் காதலுக்குப் பொருந்துமா என்றால் பொருந்தாது. ஏனென்றால் காதல் ஒரு உடல் நோய் அல்ல; அது ஒரு மன உணர்வு ஆகும். அந்த உணர்வினால் இன்பமும் உண்டு; துன்பமும் உண்டு. காதல் துன்பம் தரும் நோயாகும்போது அதற்கு மருந்தும் காதலே ஆகும். எனவே 'பரவிவிட்டது' என்ற பொருளைத் தரும் 'பரந்தன்று' என்ற சொல் இங்கே தவறாக வந்துள்ளது என்பதை அறியலாம்.

திருத்தங்கள்:

'இடிக்கும்' என்ற சொல்லுக்கு பதிலாக 'இரக்கும்' என்று வந்திருக்க வேண்டும். இரத்தல் என்றால் வேண்டுதல், யாசித்தல் என்று பொருள். 'அந்தப் பெண்ணை மறந்துவிடு' என்று யாசிப்பதாகக் கொள்வதே சரியான பொருள். இதுவே இந்த இடத்தில் பொருத்தமாகும். இறுதி அடியில் வரும் 'பரந்தன்று' என்ற சொல்லுக்குப் பதிலாக 'பிணித்தன்று' என்று வந்திருக்க வேண்டும். பிணித்தல் என்றால் தன் வசப்படுத்துதல், தன்னுடன் சேர்த்துக்கட்டுதல் என்று பொருள். 'பிணித்தன்று இந்நோய்' என்னும் சொற்றொடருக்கு 'இந் நோய் என் உயிரை தன் வசப்படுத்திவிட்டது.' என்பது பொருள். இதுவே இவ் இடத்தில் பொருந்துகின்ற பொருளாகும்.

நிறுவுதல்:

முதலில் 'இரத்தல்' பற்றிக் காண்போம். அவனது நண்பர்கள் அவன் விரும்பிய படியே அப்பெண்ணைச் சேர்த்துவைக்க முதலில் முயன்றனர். இயலாமல் போகவே அவனிடம் வந்து 'அப்பெண்ணை மறந்துவிடு' என்று யாசிக்கின்றனர். இதைத்தவிர அவர்களால் வேறு என்ன செய்யமுடியும்?. மோசமான உடல்நிலையில் உள்ள அவனிடம் கண்டிப்பாக நடந்து கொள்ள யாருக்கு மனம் வரும்?. எனவே 'யாசிக்கும்' என்னும் பொருள்படுகின்ற 'இரக்கும்' என்னும் சொல்லே இந்த இடத்தில் மிகப் பொருத்தமானது என்பதை அறியலாம்.

அடுத்து 'பிணித்தல்' பற்றிக் காணும் முன்னர் இப்பாடலில் வரும் ஒரு அரிய செய்திக் குறிப்பைக் காணலாம். இக்காலத்தில் இறைச்சியை 'உப்புக்கண்டம்' போடும் பழக்கம் இருக்கிறது. ஆனால் அக்காலத்தில் இறைச்சியை 'நெய்க்கண்டம்' போடுவார்கள். 'வெண்ணெய் உணங்கல்' என்பது இதைத்தான் குறிக்கிறது. ஒரு அகன்ற பாத்திரத்தில் வெண்ணெயை ஊற்றி அதில் இறைச்சித் துண்டுகளைப் போட்டு வெயிலில் காயவைப்பர். வெண்ணெய் உருகி நெய்யாகி நன்றாக சூடேறி இறைச்சிக்குள் ஊடுருவும். இப்படி ஊறவைக்கும் பொழுது பறவைகள் மற்றும் விலங்குகளிடம் இருந்து பாதுகாக்க யாராவது ஒருவர் காவலுக்கு இருப்பர். இப்படி நெய்யில் ஊறவைத்த இறைச்சிக்கு 'நெய்யூன்' என்றும் பெயர். இப் பெயர் சங்க இலக்கியத்தில் பல இடங்களில் காணப்படுகின்றது. இந்த அரிய செய்தி இப்பாடலில் ஒரு அழகான உவமையாகக் கூறப்பட்டுள்ளது.

கைகள் இல்லாத ஊமையன் ஒருவனை நெய்க்கண்டத்தைக் காவல் காக்க வைத்ததாகப் பாடலில் வருகிறது. இப்படிச் செய்வதால் என்ன ஆகும்?. தடுப்பார் யாருமின்றி அந்த நெய்க்கண்டம் பறவைகளாலும் விலங்குகளாலும் மிக எளிதாகக் கவரப்படும் அல்லவா?. அப்படித் தான் இங்கே தலைவனது உயிரும் ஆனது. உயிருக்குயிரான காதலியைச் சேர்த்து வைத்து தனது உயிரைக் காப்பாற்ற இயலாத நண்பர்களை 'கையில் ஊமன்' என்று நோகிறான் காதலன். காதலியைத் தூக்கி வந்து தன்னுடன் சேர்த்துவைக்காததால் 'கைகள் இல்லாதவர்கள்' என்றும் அவளது பெற்றோரிடம்/தோழிகளிடம் சென்று பேசி மணம் முடித்து வைக்க இயலாததால் 'வாய் பேச முடியாத ஊமைகள்' என்றும் கூறுகிறான். இப்படிக் கையில் ஊமன் போல அவனது நண்பர்கள் நடந்து கொண்டதால் நெய்க்கண்டம் போன்ற அவனது உயிரைக் காதல் நோய் தன்வசப் படுத்திக் கொண்டது. இந்தச் சூழ்நிலையில் 'பிணித்தல்' என்ற பொருள் தான் இங்கே பொருத்தமாக இருக்குமே அன்றி 'பரவுதல்' பொருள் பொருந்தாது அல்லவா?. அத்துடன் ஒவ்வொரு அடியிலும் எதுகை நயம் பயின்று வருவதற்கேற்ப 'வெண்ணெய்' என்னும் சொல்லுக்கு 'பிணித்தன்று' என்ற சொல் எதுகையாக வருவதும் இங்கே குறிப்பிடத் தக்கது. எனவே 'பிணித்தன்று' என்ற சொல்லே இங்கே மிகப் பொருத்தமாகும் என்பது தெளிவு.

இனி சரியான பொருள் இது தான்: '(மறந்துவிடு என்று என்னிடம்) யாசிக்கும் நண்பர்களே! நீங்கள் கடமையை நிறைவேற்ற (என் உயிரைப்) பொறுத்து இருந்தேன். நல்லது, இனி அது ஆவதற்கில்லை. கதிரவன் காய்கின்ற வெம்மை மிக்க பாறையின் மேல் கைகள் இல்லாத ஊமையன் ஒருவன் கண்களால் காத்த நெய்க்கண்டம் போல இந்தக் காதல் நோய் தன் வசப்படுத்திக் கொண்டதால் (என் உயிரைப்) பொறுத்திருப்பது அரிதாகும்.'

சரியான பாடல்:

' இரக்கும் கேளிர் நும்குறை ஆக
நிறுக்கல் ஆற்றினோம் நன்று மற்றில்ல
ஞாயிறு காயும் வெவ்வறை மருங்கில்
கையில் ஊமன் கண்ணில் காக்கும்
வெண்ணெய் உணங்கல் போல
பிணித்தன்று இந்நோய் நோன்று கொளற்கரிதே.'

-------------------------------வாழ்க தமிழ்!---------------------------------------------

' கண்ணீரும் கடல்நீரும் '

பாடல்:

'அதுகொல் தோழி காம நோயே?
வதிகுருகு உறங்கும் இன் இலைப் புன்னை
உடைதிரைத் திவலை அரும்பும் தீநீர்
மெல்லம் புலம்பன் பிரிந்தென
பல்லிதழ் உண் கண்பாடு ஒல்லாவே.'
- குறுந்தொகை 5 ஆம் பாடல்.

பொருள்:

இது தானோ தோழி காம நோய் என்பது? தன்னிடத்தே தங்கும் நாரை துயில் கொள்ளும் இனிய இலைகளை உடைய புன்னையின் கிளை மீது உடைந்து போகும் இயல்பின ஆகிய அலைகளின் நீர்த் திவலைகள் தோன்றும் தீய நீரை உடைய மெல்லிய கடல் துறைவன் பிரிந்ததால் என்னுடைய பல்லிதழ்ப் பூவை ஒத்த மையுண்ட கண்கள் துயில் பொருந்தாவாயினவே!.
நன்றி: குறுந்தொகை மூலமும் உரையும், திரு.இராமரத்தினம்,கங்கை புத்தக நிலையம், சென்னை, 2002.

தவறுகள்:

இப்பாடலில் இரண்டு தவறுகள் உள்ளன. முதல் தவறு இரண்டாம் அடியில் உள்ளது. 'வதிகுரு குறங்கு மின்னிலைப் புன்னை' என்ற சொற்றொடரை 'வதி குருகு உறங்கும் இன் இலைப் புன்னை' என்று பதம்பிரித்து 'நாரை உறங்கும் இனிய இலைகளை உடைய புன்னை' என்று பொருள் கூறுகிறார். இப் பொருள் பொருந்துமா என்றால் பொருந்தாது. ஏனென்றால் தலைவனைப் பிரிந்த துயரத்தில் இருக்கும் தலைவி புன்னையின் இலைகளை இனிமையானவை என்று ஒருபோதும் கூறமாட்டாள். அப்படி அவள் கூறுவதற்கு அந்த இலைகள் இனிப்பான சுவை உடையனவும் அல்ல தலைவிக்கு நன்மை செய்தனவும் அல்ல. எனவே 'இன் இலைப் புன்னை' என்று கூறியிருப்பது தவறு என்பது உறுதியாகிறது.

இரண்டாவது பிழை பாடலின் இறுதி அடியில் வருகிறது. 'கண்பாடு ஒல்லாவே' என்ற சொற்றொடருக்கு 'தூக்கம் பொருந்தவில்லை' என்று பொருள் கூறப்பட்டுள்ளது. இது தவறான பொருளாகும். 'தூக்கம் வரவில்லை' என்று சொல்வது தான் காதலியின் நோக்கம் என்றால் புன்னை மரத்தையும் கடல் அலைகளையும் இங்கே அவள் குறிப்பிட மாட்டாள். ஏனென்றால் அவை இங்கே தேவையே இல்லை. தொடர்பே இல்லாத பொருட்களைப் பற்றி வலிந்து கூற வேண்டிய தேவை தலைவிக்கு என்ன இருக்கிறது?. அன்றியும் ஒரு பெண் வீட்டுக்குள் இருந்துகொண்டு தூக்கம் வரவில்லை என்று சொன்னால் ஏற்புடையதாக இருக்கும். ஆனால் இங்கே தலைவி இருப்பதோ கடற்கரையில் ஒரு புன்னை மரத்தடியில். இந்த இடத்தில் நின்றுகொண்டு தூக்கம் வரவில்லை என்று தலைவி கூறுவதாகக் கொள்வது நகைப்புக்கே இடமளிக்கும். எனவே தலைவி கூற வரும் கருத்து 'தூக்கம் வரவில்லை' என்பது அல்ல என்பது தெளிவாகிறது.

திருத்தங்கள்:

இரண்டாம் அடியில் வரும் 'இன் இலைப் புன்னை' என்பதற்குப் பதிலாக 'மின் இலைப் புன்னை' (மின்னுகின்ற இலைகளை உடைய புன்னை) என்று வருவதே சரி ஆகும். இறுதி அடியில் வரும் 'கண்பாடு ஒல்லாவே' என்னும் சொற்றொடருக்கு 'கண்ணீர் ஆறாதாயினவே' என்பதே சரியான பொருள் ஆகும். இவை எவ்வாறு சரி என்பதைக் காணும் முன்னர் நெய்தல் நிலத்தைப் பற்றிக் கொஞ்சம் புரிந்து கொள்ளலாம். இந்த நிகழ்ச்சி நடைபெறும் இடம் ஒரு நெய்தல் நிலம் அதாவது கடலும் கடல் சார்ந்த நிலமும் ஆகும். நெய்தல் நிலத்தின் முதன்மைத் தொழில் மீன் பிடித்தல். கடல் அலைகளின் வீச்சு அதிகமாக இருக்கும் முழுநிலா நாளில் குறிப்பாக இரவு நேரத்தில் மீன்பிடித் தொழில் நடைபெறாது. மீனவர்கள் யாவரும் தொழில் இன்றி உண்டு உறங்கி விடுகின்ற இந்த இரவினைத் தான் காதலர்கள் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்துக் கொள்ளப் பயன்படுத்துவர். மாதம் ஒருமுறை முழுநிலா நாளில் காணும் காதலனை அடுத்த முழுநிலா நாளன்று தான் தலைவியால் மறுபடியும் காணமுடியும் என்பதால் இப் பிரிவு காதலர்க்கு குறிப்பாக காதலிக்கு மிகப் பெரிய துயரம் ஆகும்.

இங்கே பாடலில் வரும் தலைவியும் அதேபோல ஒரு முழுநிலா நாளன்று வழக்கமாக சந்திக்கும் ஒரு மரத்தின் அடியில் (இங்கே புன்னை மரம்) தலைவனின் வருகைக்காக தனது தோழியுடன் காத்திருக்கிறாள். அவன் வருவதில் தாமதம் ஏற்படுவதை அறிந்த தலைவி அழத் துவங்குகிறாள். கண்ணீர் இடையறாது சொட்டிக் கொண்டே இருக்கிறது. அதே நேரத்தில் கடற்கரையில் இருக்கும் அந்த புன்னை மரக் கிளைகளின் மேல் கடல் அலைகளின் நீர் தெறித்து விழுகின்றன. அப்படித் தெறித்து விழும் நீர்த் திவலைகள் புன்னை இலைகளில் இருந்து சொட்டிக் கொண்டே இருக்கின்றன. கூடவே முழுநிலா ஒளியும் இலைகளின் மேல் பட அந்த இலைகள் இரவு நேரத்தில் மின்னுகின்றன. இதைக் காணும் தலைவி தோழியிடம் கீழ்க்காணுமாறு அழுது புலம்புகிறாள்:

'இது தானோ தோழி காம நோய் என்பது? தன்னிடத்தே தங்கும் நாரை துயில் கொள்ளும் மின்னுகின்ற இலைகளை உடைய புன்னையின் கிளை மீது உடைந்து போகும் இயல்பின ஆகிய அலைகளின் நீர்த் திவலைகள் தோன்றும் தீய நீரை உடைய மெல்லிய கடல் துறைவன் பிரிந்ததால் என்னுடைய பல்லிதழ்ப் பூவை ஒத்த மையுண்ட கண்களில் கண்ணீர் ஆறாதாயினவே!.'

இதுவே பாடலின் சரியான பொருள் ஆகும். இது கீழே ஆதாரங்களுடன் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

நிறுவுதல்:

கண்பாடு என்ற சொல்லிற்கு தூக்கம் என்று பொருள் கொண்டதால் தான் பிழை நேர்ந்தது. படுதல் என்றால் விழுதல் என்று பொருள். பாடு என்றால் வீழ்வது என்று பொருள். எற்பாடு என்பது கதிரவன் விழும் அதாவது மறையும் நேரத்தைக் குறிப்பதைப் போல (எற்பாடு = எல்+பாடு; எல் = கதிரவன்; பாடு = வீழ்ச்சி.) கண்ணிமை தாழ்வது அல்லது வீழ்வது என்ற பொருளில் எடுத்துக் கொண்டால் கண்பாடு என்பது தூக்கத்தைக் குறிக்கும். அதே சமயம் இது கண்களில் இருந்து விழும் நீர் என்ற பொருளில் கண்ணீரையும் குறிக்கும். இப் பாடல் தூக்கத்தைப் பற்றியது அல்ல என்பதால் கண்ணீர் என்ற பொருளே இப்பாடலுக்குப் பொருத்தமானது என்பது தெளிவாகிறது. உப்புச்சுவை கொண்ட இந்த கண்ணீரை அதே தன்மைத்தான கடல்நீருடன் ஒப்பிட்டுக் கூறி இருக்கும் நயம் இங்கே உணர்ந்து மகிழத் தக்கது.

தலைவியின் கண்கள் சிந்தும் கண்ணீரைப் போலவே புன்னையின் இலைகளில் இருந்து கடல் நீர்த் திவலைகள் சொட்டிக் கொண்டிருக்கிறது. அதே சமயம் முழுநிலாவின் ஒளி இந்த இலைகளின் மேல் பட்டுக் கொண்டிருக்கிறது. இச் சூழ்நிலையில் அந்தப் புன்னை இலைகளைக் குறித்து 'மின்னுகின்ற இலைகளை உடைய புன்னை' என்று தான் தலைவி சொல்லி இருக்க முடியுமே அன்றி 'இனிய இலைகளை உடைய புன்னை' என்று கூறி இருக்க முடியாது அல்லவா?. எனவே 'மின் இலைப் புன்னை' என்பதே சரியான சொற்றொடர் ஆகும்.

சரியான பாடல்:

'அதுகொல் தோழி காம நோயே?
வதிகுருகு உறங்கும் மின் இலைப் புன்னை
உடைதிரைத் திவலை அரும்பும் தீநீர்
மெல்லம் புலம்பன் பிரிந்தென
பல்லிதழ் உண் கண்பாடு ஒல்லாவே.'
---------------------------------------வாழ்க தமிழ்!------------------------------------------

' அவரே என் காதலர் '

'நிலத்தினும் பெரிதே; வானினும் உயர்ந்தன்று;
நீரினும் ஆரளவின்றே; சாரல்
கருங்கோல் குறிஞ்சிப் பூக்கொண்டு
பெருந்தேன் இழைக்கும் நாடனொடு நட்பே.'

- குறுந்தொகையில் மூன்றாவதாக வரும் இப்பாடலில் எழுத்துப் பிழையோ சொற்பிழையோ இல்லை. பொருளில் தான் பிழை உள்ளது. அது என்ன என்று காணும் முன்னர் இப்பாடலுக்கு தற்போதைய உரைநூல்கள் கூறும் கருத்து என்ன என்று காண்போம்.

'மலைச்சாரலில் உள்ள கரிய கோல்களைக் கொண்ட குறிஞ்சிப் பூக்களால் பெரிய தேனிறால்களைக் கட்டும் மலைநாட்டுத் தலைவனுடன் நான் கொண்டுள்ள காதலானது நிலத்தை விட மிகவும் பெரியது; வானத்தைவிட மிகவும் உயர்ந்தது; கடல்நீரைவிட அளவற்றது ஆகும்.' - இதுவே உரைநூல்கள் கூறும் கருத்து ஆகும். தலைவனிடத்து காதல் கொண்ட தலைவி தனது காதலின் சிறப்பினைப் பற்றி தனது தோழியிடம் கூறுவதாக அமைந்துள்ள செய்யுள் இது. இப்பொருளில் பிழை இருக்கிறது. அதைப் பற்றிக் கீழே காணலாம்.

பழந்தமிழர் மரபு குறித்து நாம் நன்கு அறிவோம். அதிலும் பழந்தமிழ்ப் பெண்டிரின் காதல் மரபுகள் அகத்திணை நூல்கள் முழுக்க முழுக்க பரவிக் கிடக்கின்றன. தன்னுடைய காதலின் சிறப்பினைப் பற்றி எந்த பழந்தமிழ்ப் பெண்ணும் பெருமையாக பேசமாட்டாள் என்பது இந்த நூல்களில் காணக்கிடைக்கின்ற உண்மை ஆகும். உயர்வாகக் கூறவேண்டும் என்று விரும்பினால் தலைவனின் குண நலன்களைப் பற்றியோ தலைவனது நாட்டுவளம் குறித்தோ தான் பேசுவாள். அகத்திணை நூல்களை ஆராய்ந்து பார்த்தால் இந்த உண்மை தெளிவாகப் புரியும். அத்துடன் 'இழைக்கும்' என்ற சொல்லுக்கு 'கட்டும்' என்று தவறாகப் பொருள் கொண்டுள்ளனர். இழைத்தல் என்றால் இளகச்செய்தல் அதாவது நெகிழ்வித்தல் என்பதே பொருள். இங்கே தேன்கூட்டினை நெகிழ்வித்தல் என்பது கூட்டை குத்திவிட்டு தேனைப் பாய்ந்தோடச் செய்தல் ஆகும்.

இப்படி இருக்க மேற்கண்ட பாடலில் தலைவி தனது காதலைப் பற்றி இவ்வளவு உயர்வாகக் கூறியிருப்பதாக பொருள் கொள்வது தவறாகும் அல்லவா?. அப்படி என்றால் தலைவி எந்தப் பொருளில் கூறியிருப்பாள்?. நிச்சயம் தலைவனது நாட்டுவளம் குறித்துத் தான் ஏனென்றால் தலைவனது குணநலன்களைக் குறிக்கும் சொற்கள் எவையும் இந்தப் பாடலில் பயிலவில்லை. இனி இப்பாடலில் பயின்றுவரும் நாட்டுவளம் பற்றிய செய்திகள் எவை என்று பார்ப்போம்.

'சாரல்', 'கருங்கோல் குறிஞ்சிப் பூ', 'பெருந்தேன்' ஆகியன. ஒப்பாக வரும் பிற பொருட்கள் 'நிலம்', 'வானம்', 'நீர்' ஆகியவை ஆகும். இம் மூன்று பொருட்களையும் நாட்டுவளம் குறித்த மூன்று சொற்களுடன் நிரல்நிறை முறைப்படி இணைத்துப் பார்த்தால் கீழ்க்காணும் பொருள் கிடைக்கும்.

' நிலத்தைவிட மிகப் பெரியது சாரல்;
வானத்தைவிட மிக உயரமானது குறிஞ்சிப் பூவின் கருங்கோல்;
நீரைவிட மிக அளவற்றது பெருந்தேன்.'

இப்போது மிகச் சரியாகப் பொருள் பொருந்துகிறது அல்லவா?. சாரல் ஒரு நிலப்பகுதி என்பதால் அதன் பெருமைக்கு பூமியுடன் ஒப்பிட்டும், குறிஞ்சிப்பூவின் கோல் (தண்டு) நீளமானது என்பதால் அதன் பெருமைக்கு வானத்துடன் ஒப்பிட்டும், தேன் ஒரு நீர்ப்பொருள் என்பதால் அதன் பெருமைக்கு கடல்நீருடன் ஒப்பிட்டும் கூறப்பட்டுள்ளது.

இது உண்மை தான் ஏனென்றால் குறிஞ்சிப் பூக்களின் தண்டு மிகவும் நீளமாகத் தான் இருக்கும். இதை நீங்கள் நேரில் பார்த்தால் உணர்வீர்கள். இந்தத் தண்டு உயரமாக இருப்பதால் மலைக்குற மக்கள் இதனைக் கொண்டு மரத்தின் உச்சிக் கிளைகளில் உள்ள தேன்கூடுகளைக் குத்தி உடைப்பர். அப்படி உடைத்த தேன்கூடுகளில் இருந்து வழிந்து ஓடும் தேனின் அளவு கடல்நீரை விட அதிகமாய் இருக்கிறது என்று பெருமைப் படுகிறாள் ஒரு பெண். வழிந்து ஓடும் தேனே கடல்நீரைவிட அதிகம் என்று சொல்பவள் அந்த மலைச்சாரலை பூமியைவிட பெரியது என்று தானே சொல்வாள். இப்படித் தான் அந்த பழந்தமிழ்ப் பெண்ணும் தனது காதலனின் நாட்டுவளம் குறித்து பெருமையாகக் கூறுகிறாள்.

இனி மேற்காணும் பாடலுக்குச் சரியான பொருள் என்ன என்று நீங்களே ஊகித்து இருப்பீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். ஆம் அது இது தான்.

' தோழீ! அவரது சாரல் பூமியைவிட மிகவும் பெரியது ஆகும்; அம்மலைச் சாரலில் பூத்துள்ள குறிஞ்சிப் பூக்களின் கரியநிறக் கோல்கள் வானத்தைவிட மிகவும் உயரமானவை; அக்கோல்களைக் கொண்டு குத்திக் குடைந்த பெரிய தேனிறால்களில் இருந்து வழிந்தோடும் தேனின் அளவோ கடல்நீரைவிட அதிகமானது ஆகும். இத்தகைய மலைநாட்டுக்குத் தலைவராகிய அவரே என் காதலர்.'
----------------------------------------தமிழ் வாழ்க!-----------------------------------------